الان یه مدته که افتادم توی سراشیبی اصن دلم میخواد برم بمیرم.نمیدونم چرا کار اسرائیلی های کثیفه که ذهن هارو دست کاری می کنن تا من برم خود کشی کنم گوشی رو هم دادم پدر جان، الان شخصا از هرگونه دنیای مجازی و شبکه های اجتماعی و و واتساپ و وایبر باید فیلتر شوند ئه ئه ئه! رشته کلام در رفت:دی خواستم بگم گوشی نیست دیگهتا یکی بگیرم برید درس بخونید آدم باشید بای

بلههههه اصن تو خودم نمی دیدم یه سری کارارو انجام بدم اما دارم انجام میدم. برید حال کنید.یه مشت هومو هستین الان اصلا در پئست خئدم که هیچی، در یه جاهایی از خودم نمی گنجم که فکر نمی کنید. دانشگاه هم داره تموم میشه:( زود گذشت:( مثلا دارم ادای این آدمایی رو در میارم که خیلی جوونی کردن ریدم آبدم قطعه داداداششششششششششششششش مردم نادون من برم دیگه سرم خیلی شلوغه. 4 تا پیشنهاد کاری رو دستمه اصلا وقتتونو ند

نزدیکه عیده و وقت شادی. من هم پس از چندین سال زندگی پر برکت تونستم در هفته های گذشته اند درآمدی داشته باشم:Dمرض کار نیست اقا کار نیس:| وضعیتی داریم ما:| حالا بگذریم از این ابر کدی که نوشتم=)) در زمینه های دیگه هم پیشرفت کردم:دی فقط بدونید که کار کردن با پروت سریال توی ویژوال از درمان سرطان یکم آسون تره:| متاسفم براتون دارم به روزهای آخرش نزدیک میشم:( چه دوره ی خوبی بود:( همه گفتن قدر بدونید:( من

چند روز پیش بعد از حدود 20 سال رفتم به آرایشگاهی که بابام منو میبرد. بابام منو رسوند تا اونجا، خودشم بیکار بود نشست تو رو صندلی پشت سر من. صاحاب مغازه که همیشه سر منو کوتاه میکرد(پرویز) فوت کرده بود. شاگردش که وسطای کار اومده بود هنوز اونجا بود. من اولاش خیلی خوشم نمیومد ازش اما الان پیر شده بود. اون صندلی که پرویز روش کار میکرد هنوز خالی بود. شاگرد اوس پرویز دیگه شاگرد نگرفته بود. شایدم به حرمت